Fraseologie

Jarig

Today's gonna be a good, good day...

Het 'Nu Ikke'- project (1)

Och ja, ik ben er nog. Even heb ik er over gedacht om er hier de brui aan te geven wegens teveel kopzorgen. Maar ik zou u missen, lieve bezoeker.

In het boek dat ik momenteel lees, denkt de hoofdpersoon terug aan een raad die hij van zijn inmiddels overleden vader kreeg: "Als je niet kunt slapen, moet je een plan maken. Zo doe je nog iets nuttigs met je tijd."

Ondertussen heb ik al verscheidene plannen gemaakt. Ik ben goed op weg om ervaringsdeskundige te worden in slapeloze plannenmakerij.
Maar ik dwaal af. Waar het bloggen betreft, heb ik er twee. Ze kaderen allebei in het 'Nu Ikke'-project dat ik er ter plaatse bij verzon.

Plan één is helemaal klaar. Kom dus eens kijken bij De Passage, een licht en luchtig microblogje voor al die kleine dingen waarbij ik in het voorbijgaan even stil blijf staan. Knipsels en frutsels om te bewaren. (U vindt ook een link bovenaan deze pagina, vlak onder de banner). Ik lees wel wat u er van denkt.

Plan twee is allesbehalve licht en luchtig en daarbij niet echt geschikt voor publicatie. Daar moet ik nog iets op vinden. Het 'Nu ikke'-project is er duidelijk op gericht een noodzakelijk evenwicht te herstellen.

Geef me nog een paar nachten...

La Bohème nieuwe stijl

"Ik hou van je schrijfstijl", zei hij.
"Een creatieve geest kun je niet in een keurslijf dwingen", opperde zij.

Samen geven ze -zonder het te willen weten weliswaar- een boost aan mijn schrijvershart.

Dat gaat zo als een creatieve geest verzeild raakt in een spelletje aantrekken en afstoten en daarbij steeds dieper wegzakt in een emotionele (en financiële) put...

Wegkruipen

Weggekropen
onder mijn dekbed
is het licht minder fel
hel geluid niet zo schel

Mijn spiegel heeft een barst
die zich in het glas
een weg van sterren baant
en scherven strooit
als parels
voor de zwijnen

Weggekropen
onder mijn dekbed
wordt de hemel
hel...

Zo voel ik me deze dagen

En u?

Ondergrondse mierenwereld

Mieren hebben mij altijd al geïntrigeerd. Hoe perfect ze samenwerken, hoe ze erin slagen grote lasten te verslepen... Onderstaand filmpje vond ik dan ook geweldig boeiend.

Herfstblues

De herfst is een prachtig seizoen. Alleen, het lijkt zo plots begonnen...

Komt het door de verandering van het licht? De killigheid 's ochtends? De kortende dagen? Ik voel me helemaal niet lekker, ook al niet door het hardnekkige virus dat over-en-weer lijkt te wandelen tussen mijn luchtwegen en mijn spijsvertering.

En ik weet het weer. Hoe laag wolken kunnen hangen en hoeveel verschillende tinten grijs er zijn. Welke bomen in de buurt het eerst verkleuren en hoe het voelt als er bij een windvlaag helikoptertjes in mijn haren dwarrelen. Het geluidje als mijn verwarming opspringt en terug 'deuren toe'.

De voorraad kaarsen ligt weer vooraan in de kast en de thee is aangevuld. Een warme kamerjas vervangt het zomerse niemendalletje en het fleecedekentje ligt terug op het vertrouwde plaatsje naast de bank.

Het komt wel goed, de herfst en ik. Alleen, het is zo plots begonnen...

Knijpen

Even laten weten dat ik er voor een lang weekend tussenuit knijp. Van zaterdagochtend tot zondagavond zelfs helemaal internetloos.

Het zal wel erger klinken dan het is, zeker?

Vrouwtje theelepel opent weblog

Als u even in de rechter zijkolom gaat kijken, vindt u een nieuwe locatie van 'AnamCara op verplaatsing'. Ook hier bent u met een klik op het logo ter plaatse.

Daar schrijf ik onder het pseudoniem 'Vrouwtje theelepel'. Het zal u gauw duidelijk worden waarom. Vrouwtje theelepel schrijft er ook niet helemaal alleen, ze krijgt gezelschap van minstens twee illustere figuren.

Reden genoeg om deze nieuwe weblog te volgen, zou ik zo zeggen.

Geloven

De terrasjesperiode is alweer zo goed als voorbij. Niets is zo leuk als in de zon zitten met een drankje, mensen observeren en flarden van gesprekken oppikken. Toegegeven, je hoort veel gezever. Ik heb er echter een zeldzame mooie genoteerd.

Een man vertelde aan zijn vrouwelijke gesprekspartner: "Mijn vader was atheïst, mijn moeder was Joods. Pas na haar dood is hij beginnen geloven. Dat was de enige plaats waar hij nog bij haar kon zijn."

De dame knikte begrijpend en werd er even stil van.